یک پرنده

زخم از تو می خندد صبوری تنم را          می خواهد از من تا بسوزاند منم را  

می خواهد از این شمع تر آتش بگیرم         می خواهد از این ابر تر باریدنم را

دلگیرم از یک آسمان پاییز وقتی               می شوید از صحرا نشان بودنم را

گم میشوم درچشم تان گرگی که هرشب       کل می کشد یوسف ترین پیراهنم را

دلننگ دلتنگم  بگو  باران  بباران                باران بباران حسرت بی روزنم را

تا واشوم یک غنچه در لبخند هایت            تا کل   بگیرد   آسمان رقصیدنم   را

من خسته ام بگذار بر دوشت سرم را         این چشم باران دل به آتش مومنم را

بگذار تا دریای دل آتش بگیرد                 بگذارتا  چشمت   بسوزاند   منم  را

من خسته ام آغوش وا کن مرد باران             تا ازتو  آرامش بپوشاند تنم    را